گاهی مینویسم

به راستي اگر اهداكنندگان نوبل به اندازه كافي در گزينش افراد اختيار داشتند ، گابريل گارسيا ماركز براي هر يك از اثارش
بهترين انتخاب بود. او در آستانه صد سالگي قرار دارد . يك سده تنها زندگي كرده است . كاش يك سده ديگر هم زنده بماند تا
افكار ناب خود را در معرض قضاوت عموم بگذارد و موهبتي را كه به او اعطا شده است ، از نظر مردم پنهان نگاه ندارد .
چهار داستان بلند نويسنده كلمبيايي ، چهار شاهكار به شمار مي آيند كه در زمره آثار برتر جهان ، اگر نه برترين ، قرار دارند. صد
سال تنهايي ، عشق سالهاي وبا ، پاييز پدر سالار و گزارش يك آدم ربايي ، هر يك به گونه اي از عشق مي گويند و از جاودانگي آن.
داستان هاي كوتاه او نيز سرشار از عشق و اميد به زندگي است

کیومرث پارسای

................

خوندنتون  شگفت انگیزه مرد کلمبایی جالب انگیز..و باحال