اقای ساموئل بکت
ساموئل بکت Samuel Beckett
تولد: 1906
وفات: 1989
رماننویس و نمایشنامه نویس و محقق ادبی
در ایرلند زاده شد. در کالج ترینیتی درس خواند، به تدریس زبان فرانسه پرداخت، به پاریس رفت و تا پایان زندگی در آنجا ماند. در اواخر دهی 1920 با جیمز جویس که در پاریس به سر میبرد دوست شد. در معرفی سوررئالیسم سهمی داشت. چندین شعر و مقاله از آندره برتون و پل الوار را به انگلیسی ترجمه کرد. به تحقیق در آثار مارسل پروست پرداخت.
تقریباَ تمام آثارش را نخست به زبان فرانسه نوشته و سپس خودش یا دیگری آنها را به انگلیسی برگردانده است. از این رو او را نویسندهای فرانسوی زبان به شمار میآورند. مهمترین رمانهای او: مورفی (1938)، مالون میمیرد (1951)، ملوی (1951)، نام ناپذیر (1953)، وات ( 1953).
مهمترین نمایشنامههای او: در انتظار گودو (1952)، همی افتادگان (1957)، دست آخر (1957)، آخرین نوار کراپ (1958)، چه روزهای خوشی (1961).
در سال 1969 جایزی نوبل در ادبیات به او تعلق گرفت
تولد: 1906
وفات: 1989
رماننویس و نمایشنامه نویس و محقق ادبی
در ایرلند زاده شد. در کالج ترینیتی درس خواند، به تدریس زبان فرانسه پرداخت، به پاریس رفت و تا پایان زندگی در آنجا ماند. در اواخر دهی 1920 با جیمز جویس که در پاریس به سر میبرد دوست شد. در معرفی سوررئالیسم سهمی داشت. چندین شعر و مقاله از آندره برتون و پل الوار را به انگلیسی ترجمه کرد. به تحقیق در آثار مارسل پروست پرداخت.
تقریباَ تمام آثارش را نخست به زبان فرانسه نوشته و سپس خودش یا دیگری آنها را به انگلیسی برگردانده است. از این رو او را نویسندهای فرانسوی زبان به شمار میآورند. مهمترین رمانهای او: مورفی (1938)، مالون میمیرد (1951)، ملوی (1951)، نام ناپذیر (1953)، وات ( 1953).
مهمترین نمایشنامههای او: در انتظار گودو (1952)، همی افتادگان (1957)، دست آخر (1957)، آخرین نوار کراپ (1958)، چه روزهای خوشی (1961).
در سال 1969 جایزی نوبل در ادبیات به او تعلق گرفت
+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم آذر ۱۳۹۴ ساعت 19:57 توسط زرر'ین
|