گاهی مینویسم

چه بنویسیم و چه ننویسیم زمان میگذرد 

چه عاشق باشیم وچه  نباشیم زمان میگذرد 

ومنتطرمان نمی ماند 

نه زلزله نه سیل نه جنگ حواسشان اصلا  به زنان و کودکان و عشق نیست 

حالا که سیاستمداران بهانه پشت بهانه برای جنگ دارند 

و هیچ به فکر عشق و کودکان و زنان  نیستند 

و باز هم زمان میگذرد.. 

 میگذرد و میگذرد 

و عشق که آواره و سرگردان و پریشان حال... 

آه 

ممکن است این به آن حمله کند 

آن یکی با ناوهایش تجاوز کند 

و آن یکی با موشکهای دور بردش 

آه لابد کودکان و زنان زیادی کشته میشوند 

و عشق و شعر زیر پا له میشود 

چقدر زنانی که عاشق بودند و صبح به صبح پشت پنجره 

لمس باد روی صورتشان تداعی شعر و موسیقی بوده است 

آه این سیاستمداران نمیدانم چرا به عشق فکر نمیکنند 

و به زنان و کودکان و چشمان شاعر پیشه بسیاری از زنان زیبا 

اه این خبرها حالم را بد میکند و دلم میخواهد سیاست را به دست 

یک زن عاشق پیشه بسپارند که نه سیاست میداند نه دشمنی و نه جنگ را

اه این سیاستمداران احمق و زیاده خواه حالم را بهم میزنند 

و از هرچه سیاست و تدبیر بیزار میشوم 

آنها  به عشق و کودکان  و حتی زنان فکر نمیکنند؟ 

لابدزنان را هم برای سیاستهای کثیف جنسی و قدرت خودشان می خواهند 

اه از هر چه زن سیاست پیشه جنگ آوری است بیزارم

از زنانی با موهای آراسته با لبخندهای دروغی از زنان طمع کار و رند 

که به خاطر طمع قدرت..  عشق و زنان زیادی را کشته اند

نفرین  زنان و کودکان و عشق تا ابد بر شما باد

آه نفرین نفرین..  

این زشت ترین خبری است که اینروزها دیده ام و از هر چه خبر بیزار شده ام از هرچه جنگ و سیاست و خونریزی است از لبخند های زشت

و تماسهای تلفنی و فرمان گلوله و جنگ و اتم 

اینها اصلا به زنان  و کودکان و عشق فکر نمیکند

آه..   

 مینو. م