یه چیز جالبی در مورد گل محمد شخصیت کلیدر جناب دولت ابادی هست تو کتاب نون نوشتن میگه این اسم یه  واگویه از دوران خردسالی و به نقل خودشون کسی بوده که تو چهارسالگیهاش یا سه سالگیهاش کشته میشه یه قهرمان که بین مردم افسانه میشه و دولت ابادی میگه من هیچ استادی نداشتم و تنها کاری میکردم میخوندم یعنی در در حقیقت داستانها رو قصه ها رو میبلعیدم و در بیست سالگی میدونستم باید نویسنده بشم یه چیزی هم در مورد دو نفر نویسنده زمان خودش لابد تو  جوانی میگه بدون اسم که دیگه پشیمون میشه کلاسی جایی بره البته از ترجمه کتاب های یکی از اون دو که نام نمیبره میگه که زیاد خونده و استفاده کرده و نیازی نمیبینه  زمانش رو صرف اونها و  کلاسها بکنه 

کتاب جالبیه خاطرات اقای دولت ابادی که گاهی میخونمش 

جمعه با مزه ابگوشت و ورق زدن کتابها در حالی تازه خونه اومدم و همه صبح و بیرون بودم ..